|
کیست مدفون دانی در این بقعه اسکندریه
کز وجود او بود دفع تمام حادثیه
خفته در این خاک شیعه زاده خیر البریه
درة التاج سلاطین فخر آل هاشمیه
بیست و هشتم صفر هر سال یادآور رحلت نبی مکرم اسلام است و آخرین روز ماه صفر هم یادآور شهادت بضعه آن پیامبر رحمت امام علی ابن موسی الرضا علیه السلام است و بی دلیل نبود که آن پیامبر عظیم الشأن فرمود: ستدفن بضعة منی بأرض طوس .
و باشد که تکه ای از تن من در سرزمین طوس دفن گردد.
و شهادت آن امام همام در خراسان و افتخار وجه تسمیه شهر ما به مشهد نیز مرحمت بزرگ خداوندی است که پس از شهادت آن امام همام نصیب ما گردید.
اغراق نیست اگر بگویم مشهد ما ملجأ و ملاذ شیعیان کل جهان است و هر ساله گروه های مختلفی در ایام سال بالاخص در ایام شهادت آن امام به مشهد مشرف می شوند و حسب نیات خویش از آن امام مفترض الطاعه بهره گیری می کنند .
و این عشق آنقدر در گروهی متجلی است که از شهرهای مختلف به نیت زیارت مرقد شریف امام رضا (ع) با پای پیاده عازم مرقد منور امام رضا علیه السلام می شوند .این مطلع نکویی است و همای سعادت بی نظیری است که بر سرنوشت مشهدی ها نشسته است.
سنت حسنه ای که هر ساله به رونق آن افزوده می شود ،پیر و جوان و خردسال و بزرگسال و حتی مادران با فرزند در بغل به عشق مولای خود با کمترین امکانات با پای پیاده از شهرهای دور و نزدیک به سمت مضجع شریف ثامن الحجج علیه السلام روانند . زمزمه های آنان شنیدن دارد و لغزش قطرات اشک بر روی گونه هایشان زیباترین صحنه های تبلور ارتباط میان مرید و مراد را مجسم می نماید.
به راستی در برابر این همه عشق و ایثار عاشقان ولایت وظیفه مدیران و مجاوران چیست؟آیا برای برطرف کردن نارسائی ها برنامه ای مدون گردیده،کجاست میهمان نوازی؟ چگونه بایستی بر این سرمایه تشیع علوی ارج نهاد؟
جا دارد از سرور آزادگان حاج آقای ابوترابی ذکری به میان آید .شخصیتی که علی رغم فعالیتهای گسترده اجتماعی با خیل عظیمی از آزادگان ،احیاگر این سنت حسنه گردید و همه ساله در این سفرهای زیارتی پیاده شرکت می نمود.
فیلمی از کاروانهای پیاده - اینجا کلیلک کنید
|
