|
هنوز در حافظه مردم مشهد عرضه میوه وتره بار در حاشیه خیابانها توسط وانت بارها به عنوان یک خاطره مانده است به ویژه در حواشی خیابانهای مجلسی ،بلوار پیروزی وطلاب وبسیاری از تقاطعهای پر رفت و آمد که مشکلاتی را بالاخص ترافیک ،کندی عبور ومرور وبعضا مسبب تصادفاتی عجیب وغریب، ریخت و پاش زباله ناشی از کار وآلوده نمودن چهره ظاهری محلات ومحدوده مسیر عبور ومرور مردم می شد واز سوی دیگر برای فروشنده در فصل سرما مشکلات مضاعف می شد.
البته چون عمده این فروشندگان از طبقات پایین جامعه بودند- برروی کلمه عمده نظری خاص دارم چرا که در پیگیری های اصلی پیرامون این معضل انکشف!تعدادی از اینها مربوط است به صاحبان میوه فروشی محلات دیگر که از فروش بخشی از میوه های مغازه شان بنا به هر دلیلی باز ویا عاجز مانده اند .برخورد منطقی وقاطع با آنها را ظرافت خاصی می طلبید که تجربه حاصل از مرور زمان وگزارشات متعدد،ایجاد روز بازارهای موجود را باعث شد و پیرو همین ایده- کارشناسان سازمان میادین با بررسی های متعدد،ایجاد روز بازارهای تحت نظارت شهرداری را پیشنهاد وبا تصویب شورای شهر عملی نمودند. ایجاد این میادین در 60 نقطه از شهر ودر حاشیه خیابانهای اصلی ،با سازه ای سبک که سرعت وسهولت بر پایی را ایجاب می نمود به علاوه هزینه کم ساخت واجرا و تعمیر ونگهداری آنها ومدیریت عالمانه آنها در هریک از مناطق ، ایجاد شد و خوشبختانه طی این دو سال استقبال عامه ی مردم ورضایت قاطبه فروشندگان این نوید را می دهد که بتوان با مدیریتی صحیح و ازدیاد این نوع مراکز اختاپوس نامرئی وعظیم الجثه ی!پنهانی میوه وتره بار مشهد را ضعیف کرد.
طی بازدیدهای به عمل آمده واحساس رضایت اغلب فروشندگان بابت نظافت عمومی ونظم متعارف موجود درآن ومحل عرضه ی منصفانه انواع میوه وتره بار به نرخ منصفانه ای که نه سیخ ونه کباب بسوزد،این نوید را می دهد که نسبت به ازدیاد این مراکز اهتمام بیشتری بشود. البته هر عملی در راستای اعتماد سازی مردم ایجاد شود مایه مباهات آن مجموعه است . چرا که از بین برد واسطه ها و قطع ید کسانی که بدون هیچ زحمتی به صرف سرمایه ! سودهای کلان بدون مدرک و سند می برند وباغدار زحمتکشی که جز قوت لایموت از این سفره بهره ای نمی برد وفرمولاسیون فروش محصولش را هم تا آخر عمر یاد نمی گیرد!چراکه محصولی را که در میدان از تولید کننده به قیمت هر کیلو پانصد تومان با یک چک وعده 4چهار ماهه می خرند ،مصرف کننده همان محصول را به قیمت هزارو ششصد تا دو هزار تومان در هر کیلو می خرد. واین سود حجیم جز چاق کردن سرمایه دارهای پنهان وآشکار پشت این قضیه عایداتی ندارد.
ظاهر که نه ، با طن این چرخه را چگونه محاسبه می فرمایید:باغداری که مراحل کاشت ، داشت ، برداشت حمل ونقل ، جعبه وبسته بندی وبازاریابی وبقیه زحمات مشابه را جبرا ! تحمل می نماید در مرحله بهره وری کمتر از یک چهارم سود واسطه ای که صرفا محصول کشاورز را می خرد و از آن سمت می فروشد حاصل ودریافتی اوست . البته این بازارهای روز قطعا می تواند سودهای کلان عده ای خاص را نه تنها ممانعت کند بلکه آن را رسما در بین تمامی فروشندگانی که این مجموعه ها را اداره می کنند تقسیم به نسبت نماید واین یکی از گامهای اولیه است در راه توزیع عرضه مایحتاج عمومی توسط شهرداریها در قانون آمده است.(همچنان امیدواریم)
|
