|
یا محول الحول و الاحوال حوّل حالنا إلی أحسن الحال
هر کسی را که در نزدیکی عید ببینی ،بیشتر در حال و هوای جفت و جور کردن سور و سات عید است.نوروز ما ایرانیان هم در بین اعیاد جایگاه ویژه ای دارد که قدمت آن در بین اقوام بالاخص شرقیها غیر قابل انکار است.ما نتوانسته ایم آن تحولی را که هر ساله از خدا در شروع سال می خواهیم به منصه اجرا در بیاوریم.
در دعای تحویل ،هر سال می خوانیم:
یا محول الحول و الاحوال حوّل حالنا إلی أحسن الحال
ای کسی که می توانی حالات ما انسانها را دگرگون کنی ،حال مارا به بهترین حالات تغییر بده.
شاید بتوان این تغییر را در این دعای قلیل العباره و کثیر المعنی اینگونه تعبیر کرد که :ما تحویل و تحول و دگرگونی در درون خویشتن را می خواهیم انجام بدهیم و برای این مهم امداد واقعی که انصافاً مهم و شایسته نیز است را از خدای بزرگ که محول الاحوال است می خواهیم. برگرداندن حال درون ما از همین حالی که هستیم به بهترین حالات هم از آن نوع گزینه های ثقیلی است که باید بدانی که چه می کنی و سپس چه می خواهی !
انتخاب برترین گزینه که گرانترین و مهمترین آن نیز است ضمن تذکر،نکات قابل تعمق و تذکر فراوان نیز دارد .خوشبختانه پیام نوروزی سال 89 مقام معظم رهبری ،تصریحات جالب توجهی دارد که صراحت آن اثرش را دو چندان کرده است.
در پیام نوروری رهبر معظم آمده است که:
(آنچه که از ملاحضه وضعیت موجود کشورو ظرفیتهای عظیمی که در دل این کشور و ملت بزرگ نهفته است و می شود به دست آورد این است که:آنچه را که ما انجام داده ایم ،آنچه که مسئولین و مردم انجام داده اند در مقابل آنچه که ظرفیت عظیم این کشور برای پیشرفت و رسیدن به عدالت است ،کار بزرگی نیست.
......برای اینکه بتوانیم بر طبق اقتضائات کشور و ظرفیتهای آن حرکت کنیم،احتیاج داریم به اینکه همت خودمان را چند برابر کنیم.کاررا متراکم تر و پرتلاش تر کنیم.)
و من ساده و بی پیرایه ،فارغ از هر زیاده گویی و اطناب می نویسم و می گویم و امیدوارم اثر حداقلی این نوشته برای خود من یکی-لااقل- باشد و بماند.ما بایستی ابتدا از خود شروع کنیم- بلکه از قبل می بایست شروع می کردیم!!- گنجایش ظرف درون خویش را بالا ببریم .(بماند که برخی از ما ظرف را چپه گذاشته ایم!!) و خومان از متن وبطن قلب خویش بخواهیم که تحول یابد و با هر وسیله ای هم به امداد او برویم- بشتابیم!- .
سرنوشت اقوام و دیگر ملل که بعضاً مواردی از آنها در قرآن به تصریح و یا اشاره آمده است گویای این واقعیت مهم است که یک قوم تا خودشان اراده نکنند و نخواهند ،یک قوم تا منهیات در هر درجه و غلظت در نظر آنها مذموم و مکروه و غیر قابل عمل نباشد، از چسبندگی به آن خلق و صفات ذمیمه رهایی پیدا نخواهند کرد.اینکه در دعای تحویل سال گفتیم کافی نیست ، اینکه از خدا هم خواستیم کفایت نمی کند .مگر پیامبر خودمان نفرمود که :
من علم عمل و من عمل علم؟! .
همین که از خدا خواستیم که ما را از حالات مذموم به حالات نیکو برسان کافی است؟بر گردن ما هیچ تعهدی نیست؟اصلاً خدا بهترین حال را به ما داده است ،به دیگر سخن این بهترین حال – اگر مانده باشد و خراب و ضایع نشده باشد-در مقابل منکری کوچک آنچنان حساسیت نشان می دهد که در کناری ترین قسمت جامعه و یا همسایگانش عیبی کوچک را بر نمی تابد.
پیام نوروزی امسال مقام معظم رهبری حاوی پیام و نکات جامعه ساز فراوانی است که بایستی عمده رؤسا،مسئولین، دست اندر کاران عملیاتی نظام در هر زمینه اعم از خرد و کلان آن را سرلوحه خویش قرار بدهند و نکات عطف و قابل توجه آن را که فراوان نیز هست در چرخه های کار و رفتار روزانه خویش و تمام مجموعه های تحت الامر خویش ابتدائاً علماً و آنگاه عملاً اجرا نموده و به جد مراقب باشند که هر عمل و یا گفته ای که ممکن است سمت و سوی خلاف داشته باشد آن را در حین کار و عملاً محو نمایند.هر سال مقام معظم رهبری محور بیانات و فرمایشات سرنوشت ساز و عملی خویش را جملاتی قرار می دهند که اگر منصفانه به آن نگاه کنیم،عاقلانه آن را به کار بندیم و عالمانه و عامدانه آن را در بر نامه زندگی خویش قرار دهیم ،شاهد نظم و تحولی بیش از پیش در اداره جامعه خویش خواهیم بود .فرمایشات نوروز سال 89 حاوی نکات مهم و جامعه سازی است که امیدوارم این قلم بتواند با بضاعت مزجاة خویش ،مواردی را متذکر و در معرض دید عزیزان بیننده قرار دهد.اول از خدا و آنگاه از تمامی شهروندان می خواهم که دست در دست یکدیگر با نیت عمران و آبادی این شهر – که برجبین خویش نام مبارک و مقدّسی چون امام رضا علیه السّلام را دارد – تلاشی مضاعف را شروع کنند .
ولا حول و لا قوة الّا بالله
کمال سرویها
|
